+48 692 215 113 akawula@gmail.com
Zaznacz stronę

Radio kobiety wysoko wrażliwej

Witaj w moim pamiętniku dźwiękowym pełnym inspiracji, wrażeń, myśli i zmagań kobiety, która czasem stara się nie oszaleć od nadmiaru emocji.

Jak nie odchodzić za daleko od siebie i jeśli się odejdzie to wrócić? Jak słuchać swojego ciała? Gdzie szukać swojego zen? Jak lubić siebie, kiedy wredne gremilny siedzą w głowie?

Jako kobieta z całą studnią emocji, nie zawsze udaje mi się zachować równowagę i mam pewne odchyły od normy ;-). Ale mimo wszystko szukam oddechu, kiedy się zgubi i ciszy w hałasie myśli. I o tym gadam. Żeby podzielić się z Wami refleksjami, porażkami i odważnymi decyzjami, nawet za cenę roztrzęsionego ciała ;-). Różnie mi to życie wychodzi, ale jestem z niego całkiem zadowolona. Bo ogólnie wierzę w jasną stronę mocy i do niej dążę.

Radio Kawula powstało z tęsknoty za dobrym słowem mówionym. Takim, które rozpuszcza napięcia, rozpala iskrę do zmiany, podnosi na duchu, a kiedy trzeba otula miękkim kocem. To pamiętnik kobiety często nadwrażliwej w formie radiowej. Może uda mi się czasem rozbawić, a czasem dodać odwagi.

 Spotkajmy się po wrażliwej stronie mocy.

Do zobaczenia!

Agnieszka Kawula

Najnowsze odcinki

wrażliwe fale Radia Kawula zapraszają

Fotografo-terapia

Jak wyglądasz bez maski? Czy się sobie podobasz? Co czujesz, kiedy widzisz siebie? Jakie masz wyobrażenie na swój temat? Co może o Tobie powiedzieć zdjęcie? Jaką relację masz ze swoim ciałem? I czy z rodziną na zdjęciach to musi być tak nie wiadomo jak? O tym co może...

Cichy vel Parówa

To się musiało tak skończyć. Nie mogło być inaczej! Jedyny taki odcinek Radia Kawula. Jedyny taki gość. Porażająca dawka mądrości oraz bardzo osobistych zwierzeń. Słuchasz na własną odpowiedzialność. Ale jeśli się zdecydujesz, tych kilka minut, może całkowicie zmienić...

Przygoda albo praca życia

Jest sobie człowiek, ma na imię Tomasz. I razu pewnego napisał powieść. Ot tak, z miłości do literatury. Po pewnym czasie okazało się, że to, co napisał nie koniecznie mu wydadzą, ale gdyby spod palców wyszła mu książka obyczajowa, albo romans to czemu nie? Ziarno...

Jak Kawula robi audycje?

Najpierw się wkurzam. Że nie wyszło, że za głośno, że komputer wolny, że a po co to wszystko. Potem sobie pooddycham i przyomnę dlaczego chcę nagrywać ten audio-pamiętnik. No żeby kogoś zainspirować, dodać odwagi, rozbawić, uwrażliwić i na swoim przykładzie pokazać, że można dużo pokonać w sobie. Więc jak już przekonam samą siebie, że warto robić to radio, wtedy siadam i piszę. Szczere karki pamiętnika, zapiski tego, co działo się w moim życiu w ostatnich dniach, gdzie nawaliłam, albo z czym sobie poradziłam i jak. A potem rozkładam zabawki i zanim przechodzę do nagrywania, ćwiczę dykcję. Korek od wina między zęby i czytam to, co napisałam. Rozruszam szczękę, rozgrzeję głos, opluję się i jakoś tak luźniej się robi w ciele. 

Wtedy przechodzę do nagrywania. I montowania. I szukania fajnej muzyki jako podkładu. Ostatnim elementem jest kilka przkeleństw rzuconych w kierunku mojego powolnego komputera, który bardzo długo całą audycję składa w całość. Ale jak w końcu złoży, jestem uratowana i materiał mknie w otchłań sieci z nadzieją, że trafi tam na czułe uszy, które zechcą posłuchać.